Blogs

Bedankje verzorger NL18-665

Beste verzorger van de kras duivin NL18-665,

Wij willen u danken voor de goede verzorging van onze duivin de afgelopen 10 maanden. Ze keerde 21 maart 2022 weer terug op haar eigen hok na een afwezigheid sinds 22 mei 2021, vlucht Issoudun.
Ze maakt het goed, is in goede gezondheid en voelt zich al meteen weer helemaal thuis op haar eigen hok. Alsof ze nooit is weggeweest.

Volgende keer zou een telefoontje naar de eigenaar op zijn plaats zijn. Het telefoonnummer staat niet voor niets op een ring boven de vaste voetring.

Erik en Samantha.

Blogs

Je maakt wat mee…

in de duivenwereld… En zeker als secretariaat.

Seizoen 2021 is bij ons op het hok inmiddels ook alweer op z’n einde. Eigenlijk net als voorgaande jaren zijn we voortijdig gestopt en hebben we de natoer niet meer gespeeld. Een beetje een patroon wat we de afgelopen jaren elk jaar terug hebben gezien en waarin we nog erg zoekende zijn hoe we dit nu het beste kunnen doorbreken. De tegenslagen met de vluchten maken het niet altijd makkelijk om door te gaan en dit jaar was het ook nog eens een heel raar seizoen wat het weer aangaat. Het is inmiddels 31 juli en de zomer is nog steeds niet aangekomen. Postnl is het pakketje dit keer echt goed kwijt geraakt. 😉

Maar goed, voor ons is de duivenwereld en de duivensport meer als de 2 hokken in de tuin. Wij hebben ook nog de verantwoordelijkheid voor het secretariaat van onze vereniging en soms levert dat best bijzondere momenten op. Af en toe dan gaat mijn telefoon en dan is het iemand van in of om Venray met een duif in zn tuin. Inmiddels volgen er van onze kant dan standaard vragen zoals “Heeft de duif ringen om de poot en kunt u de duif wellicht vangen. ” En in de meeste gevallen gaat het inderdaad om een postduif en soms zit de duif al in een doos, wasmand of meer van dit soort creatieve oplossingen.
En dan.. Dan kunnen we op pad. Op pad om duiven op te halen die helemaal niet van ons zijn, want tja. Ook voor een duif die niet van ons is, maar die bij een particulier zijn gaan we dan op pad. Enerzijds omdat je de particulier niet ermee kunt opschepen, anderzijds omdat we op deze manier de naam van ons melkers een beetje hoog kunt houden.
Zo reed Erik vorige week eerst naar Maashees voor een duifje (Wat thuis hoorde in Elburg). Twee dagen later reed hij voor een duifje hier in de wijk, dat duifje hoorde thuis in Helmond, en terwijl hij daarheen reed bleek er een duifje te zitten verderop in Venray welk thuishoorde in Brummen.
En al deze duifjes zijn inmiddels thuis bij hun eigenaar. De eigenaar uit Helmond is m komen halen. De eigenaar uit Brummen is m komen halen en deze nam t duifje uit Elburg mee zodat deze minder ver hoefde te vliegen.

En zo helpen we elkaar in de duivenwereld.

Je maakt wat mee.. als secretariaat… Maar leert ook veel mooie mensen kennen.