Bedankje verzorger NL18-665

Beste verzorger van de kras duivin NL18-665,

Wij willen u danken voor de goede verzorging van onze duivin de afgelopen 10 maanden. Ze keerde 21 maart 2022 weer terug op haar eigen hok na een afwezigheid sinds 22 mei 2021, vlucht Issoudun.
Ze maakt het goed, is in goede gezondheid en voelt zich al meteen weer helemaal thuis op haar eigen hok. Alsof ze nooit is weggeweest.

Volgende keer zou een telefoontje naar de eigenaar op zijn plaats zijn. Het telefoonnummer staat niet voor niets op een ring boven de vaste voetring.

Erik en Samantha.

Je maakt wat mee…

in de duivenwereld… En zeker als secretariaat.

Seizoen 2021 is bij ons op het hok inmiddels ook alweer op z’n einde. Eigenlijk net als voorgaande jaren zijn we voortijdig gestopt en hebben we de natoer niet meer gespeeld. Een beetje een patroon wat we de afgelopen jaren elk jaar terug hebben gezien en waarin we nog erg zoekende zijn hoe we dit nu het beste kunnen doorbreken. De tegenslagen met de vluchten maken het niet altijd makkelijk om door te gaan en dit jaar was het ook nog eens een heel raar seizoen wat het weer aangaat. Het is inmiddels 31 juli en de zomer is nog steeds niet aangekomen. Postnl is het pakketje dit keer echt goed kwijt geraakt. 😉

Maar goed, voor ons is de duivenwereld en de duivensport meer als de 2 hokken in de tuin. Wij hebben ook nog de verantwoordelijkheid voor het secretariaat van onze vereniging en soms levert dat best bijzondere momenten op. Af en toe dan gaat mijn telefoon en dan is het iemand van in of om Venray met een duif in zn tuin. Inmiddels volgen er van onze kant dan standaard vragen zoals “Heeft de duif ringen om de poot en kunt u de duif wellicht vangen. ” En in de meeste gevallen gaat het inderdaad om een postduif en soms zit de duif al in een doos, wasmand of meer van dit soort creatieve oplossingen.
En dan.. Dan kunnen we op pad. Op pad om duiven op te halen die helemaal niet van ons zijn, want tja. Ook voor een duif die niet van ons is, maar die bij een particulier zijn gaan we dan op pad. Enerzijds omdat je de particulier niet ermee kunt opschepen, anderzijds omdat we op deze manier de naam van ons melkers een beetje hoog kunt houden.
Zo reed Erik vorige week eerst naar Maashees voor een duifje (Wat thuis hoorde in Elburg). Twee dagen later reed hij voor een duifje hier in de wijk, dat duifje hoorde thuis in Helmond, en terwijl hij daarheen reed bleek er een duifje te zitten verderop in Venray welk thuishoorde in Brummen.
En al deze duifjes zijn inmiddels thuis bij hun eigenaar. De eigenaar uit Helmond is m komen halen. De eigenaar uit Brummen is m komen halen en deze nam t duifje uit Elburg mee zodat deze minder ver hoefde te vliegen.

En zo helpen we elkaar in de duivenwereld.

Je maakt wat mee.. als secretariaat… Maar leert ook veel mooie mensen kennen.

 

Ladies League M18 Sezanne

Sinds dit jaar worden er ook uitslagen voor de Ladies League gemaakt op Compuclub, tot op heden afdelingsuitslagen.

Zowaar heeft Samantha in Afdeling 3 Oost-Brabant 2 van de 3 LL duifjes in deze speciale uitslag!

9 mei, Sezanne

Vandaag stond een Midfond vlucht vanuit Nanteuil op het programma, doch bij het ophalen van de duiven vernamen we dat de losplaats was aangepast naar Sezanne vanwege de weersvoorspellingen. Deze kansen om te kunnen lossen waren in de regio Sezanne net wat beter dan rond Nanteuil.
Voor de afstand maakt het amper verschil, nog geen 1,5 km, dus geen probleem.

Zaterdag was het wachten op de lossing. Lang wachten.. Om 14:15 uur zijn ruim 16000 duiven dan toch gelost in Sezanne met een flinke wind op de staartjes van onze vliegende vriendjes.

Uiteraard houden wij meldingen in de gaten en de eerste meldingen zaten over de 2000 meter per minuut. Dat soort snelheden is dusdanig dat het wachten in de ochtend wel wordt goedgemaakt tijdens de vlucht omdat ze toch al snel een uurtje minder vliegtijd nodig hebben voor 350 km.

De eerste duiven op ons hok kwamen met een snelheid van rond de 1690 m/m. Als je dan ziet dat de snelste over de 2000 m/m zitten denk je al snel dat de prijzen er snel uit zijn en dat we toch weer net achter de prijzen vallen. Op zich niet erg, we hebben marathon duiven dus dat mag, al is het altijd leuk als ze op de uitslag voorkomen.

De eerste op ons hok was de 18-1302546, een duivin die eigenlijk pas vorig jaar is ingespeeld. Niet verkeerd. Nog geen minuut later kwam de tweede al aan, een Ladies League duif van Samantha, de 20-7023627. De derde was wederom een LL duif, de 20-7023622, een rode doffer die tot op heden elke vlucht voorop zat op ons hok.

Uiteindelijk bleek dat deze 3 toch in de uitslag gekomen waren.
3 in de vereniging: 61, 64 en 77 tegen 378 duiven.
3 in afdeling 3: 2994, 3096 en 3577 tegen 16259 duiven.
In de CC hadden we er uiteindelijk 2: 498 en 515 tegen 2366 duiven.
Voor ons een leuk resultaat!

Aan het eind van de dag bleek dat de duiven een toch wel zware vlucht moeten hebben gehad. Vele liefhebbers hadden nog teveel duiven achter. Wij misten er nog 2 van de 8, die zaten beide de volgende ochtend voor 8 uur al op de spoetnik. Goede oefening voor overnachtduiven 🙂
Alles thuis dus.

Larissa had haar Ladies League duifjes helaas buiten de uitslag. Wel weer dezelfde duivin als eerste van haar duifjes. Ook alle 3 zaterdag thuis, dus gezien de omstandigheden prima gedaan voor jaarlingen!

Komend weekend krijgen onze duifjes rust om het weekend erop naar Issoudun en Laon te kunnen. We gaan het zien!

18 april, Isnes: Verslagen op eigen erf!

Vandaag dan toch de eerste echte wedvlucht vanuit Isnes, 144 km voor ons.
Wij met 10 duiven mee, onze dochter met 5.
Bij ons op het hok kwam de eerste duif 10 minuten na de eerste melding in onze verenigingsapp. Het was al snel duidelijk welke de hoek om kwam vliegen: De donkere witpen van onze dochter! Met een vluchtduur van 1 uur en 54 minuten behaalde ze uiteindelijk de 74e van 343 duiven in de vereniging en 474 van 2595 duiven in de CC.

De eerste duif, of liever duiven, van ons als combinatie kwamen pas 12 minuten later aanvliegen, wederom de 2 rode broertjes tegelijk. Ver buiten de uitslag en op ruime achterstand van de duivin van onze dochter. De 2e officiële vlucht die ze speelt en een mooie uitslag neerzetten. Heel netjes!

Vanaf deze plaats van harte gefeliciteerd Larissa!
Goed gedaan en stiekem zijn we toch wel trots!

We zijn zeker niet ontevreden over onze eigen duiven, ze volgden elkaar mooi op en zijn allemaal weer thuis. Op naar Chimay volgende week!

 

Een bijzonder experiment.

We zijn niet zo van het uitproberen, maar zo af en toe denken Erik en ik ook: “Dit gaan we toch uitproberen.”

Wat wij weten over het broedproces en het ontstaan van pap bij de ouders is dat het iets hormonaals is. Dus duivin legt de eieren. Vanaf het 2e ei gaan ze broeden en zo rond de 17e a 18e dag komen de eieren uit en hebben doffer en duivin pap om de jongen te voeren. Pap die essentieel is om de jongen de 1e dagen door te laten komen.

Maar goed. Ons experiment. In januari koppelden we een vale doffer van Jan Valk op een rooie duivin van onszelf. De koppeling werkte, maar de duivin legde in 3,5 maand tijd slechts 1 ei, wat ze ook nog eens uit de kom gooide. Domme doos. 😉

Gek genoeg bleef ze wél op t nest zitten. Zitten broeden. Dus toen een ander koppel eitjes had gelegd die we eigenlijk weg wilden doen, kwamen we tot ons experiment. Mevrouwtje lag zo strak te broeden op niks, wat zou ze doen als we haar 2 eieren zouden geven?

Nou? Zowel de doffer als de duivin namen vanaf dag 1 die taak heel serieus en gingen om beurten netjes broeden. Huh? Jongens. Ik snap t niet. Dit is niet zoals welke duivenmelker dan ook t mij ooit geleerd heeft. Maar goed. We zijn er nog niet. Ze moesten dit natuurlijk wel nog 14-15 dagen blijven doen én dan ook nog pap hebben om te voeren?

Gisteren waren beide eieren aangepikt en vanochtend was het grote moment. Er lage 2 hele mooie jongen in de kom. Papa en Mama wisselen elkaar wederom netjes af en we zijn nu ongeveer 18 uur verder en de jongen leven nog. Alles wijst erop dat de jongen gevoerd worden. Met pap.

Ik ben erg benieuwd naar het verloop van dit experiment, want dit leert mij iets over karakter van de duif, maar ook het voortbestaan van de duif. Of de jongen het gaan redden gaan we de komende dagen zien. Ik ga jullie op de hoogte houden!

Oefenvlucht Tienen, 107 km

Vandaag weer een oefenvlucht vanuit Tienen, 107 km voor ons. Mooi vliegweer, wat lage temperaturen maar dat mag de pret niet drukken, daar kunnen ze prima tegen!

Het resultaat was een heel stuk beter dan de vorige oefenvlucht.

De lossing was om 10:15 uur en de eerste in de vereniging was er na 5 kwartier, bij een echte snelheidsman.
Een kwartier later kwam er heel hoog een duif over. Een paar keer goed fluiten en de duif begon boven het huis rondjes te draaien om vervolgens na 2 minuten als een speer naar beneden te komen. Op hetzelfde moment kwam de tweede duif, zijn nestmaatje bleek na aankomst, achter de bomen vandaan en beiden knalden tegelijk op de klep. Uiteindelijk 107 km in 87 minuten en 2 van de 15 thuis. Nummer 3 kwam 2 minuten later en dat was er weer 1 van onze dochter. Deze was voor de 3e keer van 4 vluchten voor haar de eerste. Als deze het zo blijft komen krijgen wij het nog moeilijk op eigen erf ; )

Uiteindelijk waren er om 14:00 uur 14 van de 15 thuis. Er ontbrak er 1 van onze dochter. Deze zat vanmorgen om 8.45 op de klep dus alles weer thuis.

Komende zondag de eerste echte krachtmeting; de eerste wedvlucht vanuit Isnes, 144 Km.
Zoals het er nu naar uit ziet gaan ze alle 15 weer mee. De concurrentie wordt wel groter, binnen de vereniging zullen er veel meer duiven meegaan dan met de oefenvluchten van afgelopen weken.

Voor ons telt dat ze goed naar huis komen. De uitslag halen is leuk maar elkaar goed opvolgen en allemaal thuis komen is belangrijker 🙂

Eerste oefenvlucht 2021 met de afdeling

In het vorige blogje vertelden we dat het echt ging beginnen, een eerste oefenvlucht met de “grote” wagen.
Wegens slechte weersomstandigheden is de wagen helaas terug moeten komen naar de Nederlandse grens alwaar de duiven alsnog gelost zijn. Toch nog een 60 Km voor ons.

De resultaten zijn niet alleszeggend maar een goed verloop kenden we niet echt.

De eerste duif die aankwam in 42 minuten tijd was van onze “rivaal op eigen erf”, onze dochter. Van de 3 vluchten tot en met vandaag had zij toch 2 van de 3 maal de eerste van het hok, 2 minuten later gevolgd door een duif van ons.

De rest kwam druppelsgewijs binnen en de laatste 2 kwamen de volgende dag. 1 is er helaas achter gebleven.

Al met al toch niet ontevreden, op naar de volgende oefenvlucht!

Het seizoen 2021 is begonnen!

April 2021, de eerste africhtingen tot 80 Km, zelf en met de vereniging zijn, met wisselend verloop, alweer achter de rug. Vandaag dan toch de inmanding voor eerste oefenvlucht met de “grote” wagen van de afdeling naar Bierges, zo’n 130 Km.

Er gaan 9 oude en 1 jaarling van ons mee. Van onze dochter zijn er 5 Ladies League jaarlingen mee. We gaan zien wat het seizoen gaat brengen!

Daar gaan ze dan!

De stofjas

In de duivenwereld bij vrijwel iedereen wel bekend. De blauwe stofjas. Zeker de vroegere generatie stapt er elke dag mee op het hok en ik, als 39-jarige, ben ermee opgegroeid in de duivensport.

Zelf hangt er bij ons geen stofjas klaar om het hok op te gaan, maar het is eigenlijk wel een stukje duivensport wat niet weg te denken is. De stofjas, de sloffen, het klokje vroeger en tegenwoordig de module.

Eigenlijk is die blauwe stofjas (soms de beige) een onderdeel geworden van het grijze imago wat onze duivensport toch heeft. Zelf merkte ik het toen ik anderhalve week geleden begon op een nieuwe werkplek. “Duivenmelker? Jij? Dat is toch iets voor oude grijze mannetjes?”

Mwah, ik ben nog niet oud en grijs en voor mannetje ben ik toch echt afgekeurd ;-). Maarja, deels klopt het natuurlijk. Ik heb mn lobby meteen ingezet om onze mooie hobby in een mooier, moderner jasje te gieten. Maar die stofjas die krijg ik er niet vanaf. Die zit er omheen, hoe ik mn best ook doe. En ook dan merk ik dat de media onze sport geen goed doet. “1,3 miljoen voor een duif! Dan doe mij ook maar n duif!”

Was t maar zo’n feest ;-).

Op mn 3e werkdag verkocht ik n blauwe stofjas. De beste man was geen duivenmelker, maar mijn gedachten dwaalden wel even af. Niet naar onze collega-melkers in de club (al hebben we een flink aantal stofjas-dragers), maar naar mn eigen vader die wel steevast t hok opgaat in zn blauwe stofjas en naar mn Opa vroeger. Altijd in stofjas.

Misschien is het tijd voor een duivenmelkers-starterspack. Bij aanmelding krijg je de stofjas, met sloffen. Module zelf te regelen. Maar dan wel ook n stofjas in damesmodel. ;-).