Jullie lazen wellicht het verhaal van de pittige ‘bevalling’ van de nieuwe duivin van Frosty. Maar het ene jong wat ze samen hebben is werkelijk een plaatje! 

We hebben het jong “Lucky 7” genoemd. 

Of eigenlijk een “woord van dank” aan de heren duivenmelkers die ervoor hebben gezorgd dat wij momenteel de duiven op het hok hebben zitten die er zitten. 

Zonder namen te noemen, ze weten zelf wel dat ze het zijn ;-), willen we hen enorm bedanken. Het geeft ons de kans om, in theorie in ieder geval, een goede basis te leggen voor de duivensport. Als het gaat om de juiste duiven zou dat dankzij jullie moeten lukken! 

Nu ligt de bal bij ons. Wij geven ze de verzorging, de liefde en de beweging die ze nodig hebben. En hopelijk laten ze zien wat ze in hun mars hebben. Wij genieten er nu in ieder geval al elke dag van! 

1000 maal dank! Zonder jullie was het voor ons echt onmogelijk geweest!

In mijn vorige blog lazen jullie (misschien) al over de duivin die moeite had met leggen. Dit was voor ons zowel een schrikmomentje alsook een moment waarop we heel veel geleerd hebben. Geleerd over de anatomie van de duif op zich, maar ook over hoe sterk een duif is. Hoe een duif zich overgeeft aan zijn baas op het moment dat het “nodig” is.

De duivin is een duivin uit 2013. Een duivin met eigenlijk nooit legproblemen in haar verleden, maar ze hadden dan ook als weduwduivin gezeten dus leggen deed ze prima. Jongen grootbrengen was er nog niet echt van gekomen.

Op 26 juni legde ze haar 1e ei. Niet zoals je overal leest rond 18uur, maar een stuk later op de avond. Hier hebben we in eerste instantie nog niks achter gezocht. En toen kwam 28 juni. En 29 juni. De 3e dag zonder ei. Inmiddels had ik contact gezocht met Martijn Oomen om wat tips in te winnen en met de eigenaar van de duivin (geleende duivin) om wat meer van haar geschiedenis te weten te komen.

Tips waren: Masseren, slaolie of glijmiddel in haar cloaca spuiten en masseren en afwachten. 

Voor dat inspuiten van die cloaca was toch wel wat anatomiekennis nodig dus Google was mijn beste vriend! Nadat ik dat goed helder had, kon ik t glijmiddel op de juiste manier inbrengen. De duivin was zo lief en liet alles gebeuren. Helaas zonder effect. Het glijmiddel heb ik de dag erna weer herhaald maar wederom zonder effect. 

De duivin bleef echter duidelijk een “Ik wil mijn ei kwijt”-houding behouden, dat wij een beetje ten einde raad raakten. Frosty nam het broeden heel serieus en was heel lief voor zijn duivin, maar wij zagen dat ze het zwaar had.

Op dag 4 hebben we, als test, een kunstei in het nest gelegd. Om de duivin te foppen? Het gevoel of het idee te geven dat ze gelegd had en zo tot rust kwam? Gek genoeg leek het te werken. Ze ging meebroeden en knapte een klein beetje op. De “leghouding” nam iets af en ze ging weer eten. Dag 5 volgde en dag 6 kwam ook en toen we op de avond van dag 6 wilden kijken of het ei bevrucht was troffen we een grote verrassing aan. EEN TWEEDE EI! Ze had alsnog gelegd! De theorie dat ze tot rust zou komen had gewerkt. 

Omdat er natuurlijk een heel groot verschil zat tussen beide eieren, was het geen optie dat dit ei zou blijven liggen. We hebben getracht het om te leggen naar een ander broedkoppel, maar na een ruime week bleek het niet bevrucht. Geen punt ook. Wij zijn blij dat de duivin het ei gelegd heeft en ze het heeft overleefd en voor mij is ze echt de taaiste duivin die we momenteel op het hok hebben. Mijn kanjer! 

Het jong is momenteel 3 dagen oud en wat de duivin vanaf hier ook moge doen. Voor mij kan ze niet meer stuk! ♡

Lang niet geschreven. Heel veel gebeurd op ons hok. We zijn wat dierbare duifjes kwijt, maar beseffen ons ook dat we niet mogen klagen als we de verliezen op andere hokken zien en horen.

Tegenover de verliezen staan ook een paar prachtige aanwinsten van liefhebbers uit diverse uithoeken uit Nederland waarmee we hopen een prachtig duiven bestand te kunnen uitbouwen. 

Deze blog ga ik er nog niet teveel aan uitwijden. Alleen aan het verlies van onze Miss Bueno. Met de jonge duiven kwam ze uit en heel even leek het dat ze bleef. Maar helaas. We hopen nog elke dag dat we een telefoontje krijgen of een mailtje, maar zelfs een mail naar de verkoper van origine leverde geen respons… Helaas.

Frosty heeft een paar dagen alleen gezeten en was duidelijk uit zijn doen. Tot we de kans kregen om een duivin te lenen. Een Aarden-duiven met in haar afstamming wat “van hetzelfde” als Frosty. Als je ze zo met hun drietjes op het nest ziet zitten zijn ze toch prachtig samen! (Ja met 3, slechts 1 ei bevrucht, want Mama had het heel zwaar met leggen. Voor ons is ze niets minder waard! Een knokkertje en wij zijn beretrots en ze is zo’n lieve Mama nu!♡)

We gaan jullie snel op de hoogte brengen van onze aanwinsten, verliezen. Leerpunten. En wie weet kunnen we jullie nog wel tips geven lol.

Groetjes Samantha en Erik