Het is donderdag 18 mei 2017, inkorfdag voor de vlucht vanuit Nanteuil la Haudoin.
Aangezien we binnenkort de eerste dagfond gaan krijgen, wilden we van een koppel met jongen van 12 dagen zowel de doffer als duivin meegeven om het ritme te behouden. Om de jongen niks te kort te doen hebben we beide jongen bij een ander koppel gelegd die één jong van 18 dagen hadden liggen.
De doffer van dat koppel is onze Lucky, zoon van Frosty, de beste papa duif die je maar hebben kunt; trouw en zeer zorgzaam.
Lucky heeft die eigenschappen duidelijk geërfd;  Zonder problemen werden de beide jongen gevoerd alsof ze van hemzelf waren.
Op vrijdag tijdens het voeren zag ik al wat bijzonders: Het oudste jong van 18 dagen was reeds gevoerd en Lucky ging opnieuw eten om de andere twee te kunnen voeren. De duivin liet het mooi aan Lucky over. Terwijl beide ouders aan het eten waren en de jongste 2 van 12 dagen om eten aan het piepen gingen, zag ik de snaveltjes van de drie jongen elkaar opzoeken. Ik moest zeker drie maal goed kijken om te geloven wat er gebeurde: Het oudste jong van 18 dagen was de twee van 12 dagen aan het voeren!
Helaas op dat moment natuurlijk geen telefoon bij de hand om dat tafereel te filmen.

Vandaag, de dag na de vlucht, hebben we zoals, in de vorige blog geschreven, de doffers en duivinnen gescheiden en de duivinnen met de jongen bij de jonge duiven gezet. Onwennig voor de duivinnen natuurlijk, dus er een tijd bijgebleven om te zien of ze wel gingen voeren en waar nodig wat gestuurd. Toen gebeurde het wederom: het oudste jong dat als eerste gevoed was, ging zijn/haar twee tijdelijke nestgenootjes voeren. Nu had ik wel mijn telefoon bij en dat leverde het onderstaande filmpje op.

Dit maakt de duivensport zo mooi!